PIKËLLIM DHE ARSYE

Mbi librin Ndërsa Kogito po kërkonte kuturu, duke u rrekur të fuste fishën e kufjes në folenë e duhur, krejt pamendje duhet të ketë shtypur butonin PLAY ose ndoshta mjeti e kishte atë aftësi të niste automatikisht playback sa herë që merrte kasetën. Sidoqoftë, pasagjerët e tjerë brenda vagonit të trenit të mbushur ngushtë e ngushtë, u duk se u alarmuan jashtëzakonisht shumë, kur një zë i lartë i një femre që të binte në vesh si e pacipë, befas nisi të buronte aty poshtë nën prehrin e Kogitos. "Aaah!" klithi gruaja përmes altoparlantit të vogël. "Oh Zot! Më duket se po më del jashtë uterusi! Oh, jo, unë do të prishem! Oh perëndi! Po prishem! Aaah!". Siç e mësoi Kogito më vonë, kjo kasetë ishte një prej njëzetë regjstrimesh të ngjashme, sensacionale, kryer me një pajisje elektronike përgjimi të paligjshme. Goros, të cilit ia kishte ënda gjëra të tilla, i qe mbushur mendja të blinte kasetat nga një koleg, njëfarë studio filmike diku, edhe po vriste mendjen si t'i hiqte qafe. Përderisa ai duket e kishte marrë përsipër se të shkundte Kogiton nga pak, ishte një nga misionet e jetës së tij. Goro me djallëzi vendosi t'ia linte trashëgim koleksionin e "kasetave blu" kunatit, një tip librash si natyrë. Komente mbi autorin "Brezat do t'i rikthehen veprave të Oe së... duke besuar se vepra e tij i ka të gjitha mundësitë që të ndikojë në psikologjinë e të gjithë atyre që duan ta ndriçojnë të ardhmen." The Guardian "... Historia japoneze ka hyrë në një fazë ku ne duhet ta shikojmë atë përmes syve të viktimave të energjisë bërthamore, të burrave dhe grave që kanë provuar guximin e tyre nëpërmjet vuajtjeve. Mësimi që nxjerrim nga katastrofa do të varet nga fakti nëse të mbijetuarit nuk do të përsërisin gabimet e të tjerëve." The New Yorker "Kenzaburo Oe u nderua me Çmimin Nobel në letërsi për krijimin e "një bote imagjinare, ku jeta dhe miti janë të rëndësishme jo vetëm për trashëgiminë por kanë ndikim të madh edhe në jetën e njeriut të sotëm." The Paris Review Mbi autorin Kenzaburo Oe u lind në Ose Uchiko më 31 janar 1935. Shkollën fillore e kreu në fshatin e lindjes ndërsa të mesmen në Matsuyama. Mbaroi studimet e larta në Fakultetin e Filologjisë, dega e Letërsisë Franceze, në Universitetin e Tokios. Filloi të botojë në vitin 1957, duke qenë nën ndikimet e letërsisë franceze dhe amerikane. U martua në vitin 1960 me vajzën e një regjisori të njohur. Po këtë vit udhëtoi në Kinë ku u takua me Mao Ce Dunin. Një vit më pas në udhëtimin që bëri në Europë, u takua në Paris me Sartrin. Në vitin 1961, botoi novelat "Seventeen" dhe "The death of a Political Youth", frymëzuar nga vrasja politike e shtatëmbëdhjetë vjetarit Yamaguchi Otoya. Ka tre fëmijë. Djali i madh, Hikari, që u lind me aftësi të kufizuara në vitin 1963, ka qenë personazh dhe lajtmotiv në shumë vepra të tij. Në vitin 1994, fitoi Çmimin Nobel në Letërsi. Po këtë vit iu dha nga perandori "Urdhri i Kulturës së Japonisë", të cilin e refuzoi duke u deklaruar se: "Unë nuk njoh asnjë autoritet, asnjë vlerë, më të lartë se demokracia". Kenzaburo Oe është mbajtës i nëntë çmimeve dhe urdhrave. Ka botuar pesëdhjetëepesë vepra të cilat janë përkthyer në shumë gjuhë të botës. Është tetëdhjetëenjë vjeç dhe jeton në Tokio.