Ferri Dan Brown

Fytyra e pangatërrueshme e Dantes që na vështron nga kopertina është motori që lëviz këtë thriller që ka shumëçka prej “ferri” brenda. Ritmi, para së gjithash, simbolika e ndezur dhe në fund kompleksiteti i personazheve që të përfshin në një veprim ca të rrallë për romanet aksion: të injektojnë te lexuesi joshjen e së keqes, madje duke i ngulitur edhe nevojën e saj shpëtimtare. Nuk është aspak e çuditshme që studiuesi i simbologjisë, Robert Langdon, është një ekspert i Dantes, përkundrazi. Është krejt e natyrshme që profesori amerikan t’i kushtojë studime dhe kurse universitare në Harvard poetit fiorentin dhe vizionit të tij të hatashëm me të cilin përtheu në formë solemne klimën e epokës së tij të mundimshme. E pra, është gjithashtu krejt normale, që në Firence Robert Langdoni të ndihet si në shtëpi të vet, që Davidi dhe Piazza Signoria, kopshtet Boboli dhe Palazzo Vecchio të jenë për të një sfond familjar, një konstelacion kulturor dhe i dashur, shumë ndryshe nga skenat turistike përshkuar prej vitesh nga vizitorët normalë.

Por tani gjithçka ndryshon, nuk ka asgjë normale, asgjë që të mund të evokojë të shkuarën e ëmbël. Këtë herë është një makth dhe vetëm njohuritë e tij për qytetin, deri në labirinthe dhe rrugica, korridore pallatesh, kalime sekrete, mund ta ndihmojnë të shpëtojë jetën.

Langdoni zgjohet në një dhomë spitali i tronditur, i plagosur në kokë dhe me rrobat e gjakosura mbi një karrige. Mezi kujton emrin e tij, nuk kupton si ka ardhur në Firenze, kush orvatet ta vrasë e përse ndjekësit e tij nuk kanë ndërmend të ndalen. I hutuar me mendjen të mbytur nga shfaqje të përbindshme që të kujtojnë Vdekjen e Zezë që përpiu Europën e Mesjetës dhe simbolet e kriptuara të lidhura me Komedinë Hyjnore të Dante Aligierit. Profesori duhet të arratiset dhe i ndihmuar vetëm nga një njeri, doktoresha Siena Bruks, tejet misterioze sikundër shumë njerëz dhe gjëra përreth tij, duhet të zhduket nga të gjithë.